पोस्ट्स

विशेष वाचनीय

“म्युच्युअल फंडातून करोडपती होता येतं? जाणून घ्या खरं Wealth Management!”

इमेज
म्युच्युअल फंडातून Wealth Management शक्य आहे का? हो—आणि कसं? “तुम्ही पैसे साठवताय… की खरोखर वाढवताय? आज घेतलेला छोटा गुंतवणुकीचा निर्णय उद्या तुमचं संपूर्ण आर्थिक भविष्य बदलू शकतो.” “मी, विशाल लोणारी (NISM CERTIFIED) – VHN FINSERV च्या माध्यमातून गुंतवणूकदारांना योग्य मार्गदर्शन करत आहे.” मानवी जीवन शतकानुशतके बदलत गेले आहे. उत्क्रांत आणि आधुनिक होत चालले आहे. जगण्यात बदल होत गेले तशा मानवाच्या गरजाही बदलत चालल्या आहेत. गरजा बदलल्यामुळे खर्च आणि संपत्ती दोन्हींमध्येही वाढ करणे हीच मोठी मानवी गरज बनली आहे. त्यामुळे आता संपत्ती निर्माण करावयाची झाल्यास नव्या जमान्याच्या नव्या जोमाने ती निर्माण करावी लागणार आहे. त्यासाठी एक ताकदवान माध्यम म्हणून Mutual Fund आपल्या समोर येत आहे. आजच्या काळात म्युच्युअल फंडामध्ये एवढी ताकद आहे की, तुमचे बदलतं जीवनमान सुरू राहताना महागाईसोबत लढाई करताना Wealth Management करण्यात प्रभावी पर्याय म्हणजे Mutual Fund. VHN FINSERV च्या माध्यमातून आणि विशाल लोणारी ( NISM CERTIFIED) यांच्या मार्गदर्शनात म्युच्युअल फंडात योग्य पोर्टफोलिओ तयार करून श्रीमंतीसह ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

वृंदा भार्गवे यांच्या आदराप्रती एक पोस्ट. मी लिहिलेली नाही, एक पान संग्रहातून

इमेज
>> म. टा. विशेष प्रतिनिधी। नवी दिल्ली दुदैर्वाने अंधत्व लादले गेलेली सिद्धी देसाई आणि तिची आई सुस्मिता आयुष्यातल्या संघर्षाला ज्या धाडसाने सामोऱ्या गेल्या, त्यांच्या जीवनयात्रेवर लिहिलेली 'व्हाय नॉट आय' ही कादंबरी देशातल्या लाखोंच्या आयुष्यात प्रकाशाचे किरण पेरणारी, मायलेकींच्या उजेडयात्रेची लखलखती यशोगाथा आहे... पुस्तके अनेक लिहिली जातात, राष्ट्रपती भवनात त्याचे अर्पण सोहळेही होतात मात्र, सिद्धी आणि सुस्मिता यांच्यावर लिहिलेल्या पुस्तकाचा हा भावस्पशीर् सोहळा मन हेलावून टाकणारा आहे, असे गौरवोद्गार राष्ट्रपती प्रतिभा पाटील यांनी काढले. 'महाराष्ट्र टाइम्स'च्या गतवर्षाच्या महिला दिन विशेषांकात प्रसिद्ध झालेल्या एका छोट्याशा संघर्षकथेतून जन्मलेली 'व्हाय नॉट आय' ही वृंदा भार्गवेलिखित कादंबरी, राष्ट्रपतींना अर्पण करण्याचा सोहळा मंगळवारी राष्ट्रपती भवनात अत्यंत हृद्य वातावरणात झाला. या कार्यक्रमात प्रकाशक उल्हास लाटकर, लेखिका वृंदा भार्गवे आणि कथेची नायिका सिद्धी यांची सोहळ्यात नेटक्या शब्दांत लक्षवेधी भाषणे झाली. सकारात्मकतेचा परिसस्पर्श करणाऱ्या या ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

चुल्हीवरची स्पेशल साधना मिसळ

मंत्रभूमी अशी ओळख असलेले नाशिक आता खवय्यांचे नाशिक ही ओळख मिरवणारे शहर बनले आहे. जंकफूड, फास्टफूडच्या जमान्यातसुद्धा येथील दर्दी लोक खवय्येगीरी करण्यात  नंबर एकचं स्थान अबाधित आहे. नाशिकची मिसळ ही कोल्हापुरी मिसळ इतकीच महाराष्ट्रभर लोकप्रिय आहे. तर्रीदार रस्स्याची, काळ्या मसाल्याची, झणझणीत अशा तोंडाला पाणी आणणाऱ्या अनोख्या चवीची मिसळ शहरात ठिकठिकाणी मिळते.  मिसळ खाऊ घालणारे अनेक हॉटेल्स सेवेत हजर आहेत. पोहे, शेव, कांदा, कोथिंबीर, उसळीची भाजी आणि वरून पिळायला लिंबू शिवाय या प्लेटीच्या जोडीला दही आणि पापड म्हणजे नाश्त्याचा फक्कड बेतचं जणू. शहरातील नावाजलेल्या अनेक मिसळ डेस्टीनेशन्सपैकी एक लाजवाब मिसळ स्टेशन म्हणजे गंगापूररोडवरील बारदान फाट्यालगत असणारं ‘साधना मिसळ’. गेली बरीच वर्षे साधना मिसळ नाशिककरांची भूक भागवत आलेली आहे.  नाशिककरांना लज्जतदार मिसळ खाण्याची सवय साधनाने लावून दिली आहे.  जुन्या नाशकातील हॉटेलसोबतच गेल्या वर्षीच्या अक्षयतृतीयेला साधना मिसळची अजून एक शाखा ही मोतीवाला कॉलेज रोडवर सुरु करण्यात आली.  नाशिकला खास मिसळ खाण्यासाठी म्हणूनही अनेक पर्यटक ये...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

My heart jingles like wind chimes

The day, when I saw you first time, I still remember my heart jingles like wind chimes I was stopped for that Long moment which was prime, my heart jingles like wind chimes You just got passed near by me; I expressed you for some time, my heart jingles like wind chimes You blushed over my look, I dwelled into your eyes, when your smile made atmosphere shine, my heart jingles like wind chimes Do think of me at least for some pulses, by your sayings, my love will be rejoice for you, to say, my heart jingles like wind chimes Oh my prince of heartbeats, I am alive for you. You take me out from this world, to be in a dreamy world for the whole life, my heart jingles like wind chimes My heart jingles like wind chimes, my heart jingles like wind chimes Vishu    
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

आर के वरचा फिल्मी ‘कट्टा’

कट्टा. कट्टा म्हटलं की आठवते ते गप्पागोष्टी करण्याचे ठिकाण. एक अशी जागा जिथे माणसे जमतील आणि चार सुख-दुखाच्या, हित-अहित, संधी, संशोधन, मार्गदर्शन अशा अनेक गोष्टींची बोलून देवाणघेवाण करण्याची जागा म्हणजेच कट्टा होय. ग्रामीण भागात आजही मंदिरांच्या बाहेर झाडाला गोल चबुतरे बांधलेले दिसतात, त्यांना ‘पार’ असे ही म्हटले जाते. मुंबई शिवाजी मंदिर नाट्यगृहाच्या बाहेर कलाकारांचा असंच एक कट्टा आहे. जिथे नाटक, चित्रपट, मालिका आदींशी संबंधित कलावंत, तंत्रज्ञ एकत्र जमतात, आणि फावल्या वेळेत चहाच्या घोटासोबत नवीन माहिती, संधीयाबाबत चर्चा, मत-मतांतरे रंगतात. नाशिक सारख्या फिल्मी दुनियेत नव्याने ओळख निर्माण करू पाहणाऱ्या शहरातील कलाकार मुंबईत संधी शोधायला   म्हणून जातात पण फसतात. योग्य मार्गदर्शन न मिळाल्यामुळे कलाकारांच्या उत्साहावर पाणी फिरते, आणि चंदेरी दुनियेत काही तारे उगवण्यापूर्वीच निखळून जातात. नाशिक शहराचे, येथील कलाकारांचे होणारे नुकसान टळावे, कलागुणांना वाव मिळावा हा सामाजिक हेतू मनात ठेवून राजेश भालेराव, अरुण गिते, विजय दीक्षित, रफिक सैय्यद आदी नाशिकच्या नाट्य-चित्रपट संबंधित कलाकारांनी ए...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

संकल्पांनी दिलं काय ?

वर्ष कुठलेही असो म्हणजे मराठी किंवा इंग्रजी, जानेवारीत म्हणा, चैत्रात म्हणा त्याची नवीन सुरुवात ही होतेच. जुने वर्ष सरते म्हणजे काय ? जुन्यातून नवे स्थित्यांतर, नवीन वेळापत्रकही कधीकधी, वृत्तपत्रांच्या, वाहिन्यांच्या बाबतीत मात्र कार्यकारिणीत बदल केला जातो, काही वेळेस कामांची पद्धती बदलली जाते, पण हटकून दरवर्षाची एक सवय मात्र आपली तशीच टिकून आहे, हो अनेक लोकांची सवय असते. कुठली ? सोप्पं उत्तर आहे, संकल्प करायची. हे संकल्प नवीन येत्या वर्षांच्या गाजेवरून मनात उसळून, उफाळून येतात. कुणी खरंच दर्यात तुफान झेलून नेणारा खलाशी असेल तर तो संकल्पसिद्धीस नेतोच, पण कुणी जर त्या लाटांवरच गटांगळ्या खावू लागला असेल तर मात्र संकल्प लाटे सोबतच विरून जातो. यंदाच्या वर्षी मी संकल्प सोडला होताच, अनेक लोकांप्रमाणे, सुटलेलं पोट कमी करायचा, जेवण कमी करायचा. पण काहीच उपयोग झाला नाही ओ ! पण एक संकल्प असाही होता जो तडीस नेले गेला, पूर्ण झाला त्याविषयी जास्त काही बोलणार नाही. बारीक व्हायचंच हा निर्धार अगदी पक्का असल्याने मी एक वेळापत्रकच ठरवून टाकलेलं. सकाळी सहा वाजता उठायचे आणि रोज शंभर सूर्यनमस्कार घालायचे, ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

आमची स्वप्ने

पालकांना सांभाळावे की नाही अनेकदा असे होते की आपले पालक हे ग्रामीण भागातले, मागसलेल्या विचारांचे, शिक्षणापासून अनभिज्ञ असे असतात. हजारो गोष्टी स्वभावात अशा बसलेल्या असतात की ज्यांचा खूप त्रास होतो, आणि तो ही शुद्ध अडाणीपणामुळे. मग त्या वेळेला स्वाभाविकपणे आपल्याला असा विचार येऊ शकतो की सांभाळतोय आपण आपल्या पालकांना. सुशिक्षित घरात रोज, आठवड्यातून एकदा, महिन्यातून दोन-तीनदा कडकड भांड्यांचे आवाज येतातच. इथे तर सगळं असते म्हणजे पुढारलेपण विचारात, शैक्षणिक प्रगती असते मग तरीही मतभेद होतात. इथे एकही बाजू दुबळी नसते कोणत्याच बाजूने त्यामुळे कधीकधी जो फटाक्यांचा जॅकपॉट बार काढला जातो ना, त्याचे वर्णन इथे नाही देत बसत. मुद्दा हा  की याहीप्रकारे पालकांचा कंटाळा हा केला जाऊ शकतो. नाही म्हणाल तरी नियती असतेच, प्रारब्ध कधी कुणाला चुकत नसते. मग ज्यांनी आपल्या आयुष्याच्या प्राक्तनाला गुलाबाचा आयाम दिला, प्राजक्ताच्या सुगंधाप्रमाणे ज्यांनी जीवनाला गंध ल्यायला त्या जन्मत्रात्यांना त्यांच्या आयुष्याच्या उत्तरार्धात निराधार करून टाकायचे का ? ज्यांनी आपला एकटेपणा घालवला, समाजात आपल्या अस्तित्वाला एक ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

आमची स्वप्ने

फेसबुक कशासाठी ? गेल्या काही वर्षात प्रचंड विस्तृत झालेलं हे माध्यम. फक्त मैत्रीसाठी सुरु करूनदेखील मार्क फेसबुकवर प्रेमात पडलाच आणि विवाहबद्ध झाला. फेसबुक हे मैत्री आणि लग्न यांतील एक प्रकारे दुवाच बनून राहिलंय. फेसबुक व्यावसायाकरिताही वापरले जाते; पण जाहिरात, विक्री आणि सरळ भाषेत ‘धंदा’ करण्यासाठी बांधले गेलेलंच नाही किंबहुना तसा उपयोग याचा व्हायला नको होता. फेसबुक शिक्षण, आरोग्य आणि सामाजिक प्रश्न यांकरिता मंचित होऊन बदल घडवू शकते, फेसबुक वापरामागचा हा एक दृष्टीकोन बरोबर वाटतो. दुसरं असे की सध्याचे युगात  ‘कागदावरील सर्जनशीलता’ विस्मृतींत जात आहे. आपल्यानुसार अनेक नवोदितांचे कोणतेही सादरिकरणाचे व्यासपीठ फेसबुक बनलंय, त्यातून समाज विकास आणि उन्नती साध्य करण्याचा आणि अर्थात स्वतःचीही प्रगती करण्याचा प्रयत्न सर्वांनी करायला हवा, पण अनिष्ट रूढी इथे रुजू देऊ नये, तसेच गैरफायदाही घेवून कुणाचा छळ करू नये. यासाठीच फेसबुक वापरायला हवे. 
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा