पोस्ट्स

विशेष वाचनीय

“म्युच्युअल फंडातून करोडपती होता येतं? जाणून घ्या खरं Wealth Management!”

इमेज
म्युच्युअल फंडातून Wealth Management शक्य आहे का? हो—आणि कसं? “तुम्ही पैसे साठवताय… की खरोखर वाढवताय? आज घेतलेला छोटा गुंतवणुकीचा निर्णय उद्या तुमचं संपूर्ण आर्थिक भविष्य बदलू शकतो.” “मी, विशाल लोणारी (NISM CERTIFIED) – VHN FINSERV च्या माध्यमातून गुंतवणूकदारांना योग्य मार्गदर्शन करत आहे.” मानवी जीवन शतकानुशतके बदलत गेले आहे. उत्क्रांत आणि आधुनिक होत चालले आहे. जगण्यात बदल होत गेले तशा मानवाच्या गरजाही बदलत चालल्या आहेत. गरजा बदलल्यामुळे खर्च आणि संपत्ती दोन्हींमध्येही वाढ करणे हीच मोठी मानवी गरज बनली आहे. त्यामुळे आता संपत्ती निर्माण करावयाची झाल्यास नव्या जमान्याच्या नव्या जोमाने ती निर्माण करावी लागणार आहे. त्यासाठी एक ताकदवान माध्यम म्हणून Mutual Fund आपल्या समोर येत आहे. आजच्या काळात म्युच्युअल फंडामध्ये एवढी ताकद आहे की, तुमचे बदलतं जीवनमान सुरू राहताना महागाईसोबत लढाई करताना Wealth Management करण्यात प्रभावी पर्याय म्हणजे Mutual Fund. VHN FINSERV च्या माध्यमातून आणि विशाल लोणारी ( NISM CERTIFIED) यांच्या मार्गदर्शनात म्युच्युअल फंडात योग्य पोर्टफोलिओ तयार करून श्रीमंतीसह ...

नाशिक आणि नागरिक

सिंहस्थ हा आलम हिंदु लोकांच्या श्रद्धेचा विषय आहे. हिंदू असल्याने माझ्यात पिढ़ीजात या कुंभमेळा विषयी आदर असलाच पाहिजे. तसे न दिसल्यास मी इतर धर्मीय लोकांचे गोडवे गातोय असे कदाचित लोक म्हणतील आणि एका हिंदूलाच त्रासही देतील. पण माझ्यासाठी मुद्दा हा केवळ श्रद्धेचा नाही. या महा उत्सव साजरा करण्यासाठी केली जाणाऱ्या तयारी, त्यात गोवलेल भ्रष्ट आचरण, राजकारण यांची चीड यावी अशी परिस्थिती उभी राहिली आहे हा आहे. याचा शोध हा घेतला जायला हवा आहे. सिंहस्थपुर्वीचे नाशिक आणि त्या नंतरचे नाशिक  यातला पर्यावरणीय समतोल कसा सांभाळला जाईल यावर खरे तर चर्चा घडायला हवी आहे. प्रस्तुत मुद्यांवर जागृत होण्याची गरज असताना काही लोक मात्र या गोष्टीला आडकाठी करताय अन त्यांच्या वागण्याचे समर्थन अनेक वेगवेगळी नावांनी केले जाते. अनेक ठोकताळ बांधत भलेबुरे आरोपांच्या बळच फडशी पाडले जाते. केवळ रागापायी माणूस मोठा न करता त्याचा धर्म जात पंथ याचे अफाटीकरण करून. हे असे घडवणाऱ्या शक्ती, राजकीय, आर्थिक फायद्यासाठी त्यांना पाठीशी घालणारा मीडिया, तसेच फायदा करुन घेणारे उद्योजक ही सगळी परिस्थिति अशी असताना याविरुद्ध एका पत्रक...

पावसाळा

चिंब पावसानी रान झालं आबादानी चिंब पावसानी रान झालं आबादानी ........ झाला एकदाचा पावसाळा सुरु. यंदाच्या वर्षी न चुकता ७ जुन पासून पावसाला सुरुवात झाल्यामुळे लहान-थोरांत आणि अर्थातच यंगस्टार्समध्ये आनंद पसरला आहे. तरुणाईचे आणि पावसाचे वेगळे असे नाते आहे. हे वयच असे असते ना मित्रांनो. पाऊस सुरु झाला की मन हर्षंभरीत होते, वाफाळलेला चहा, भजी यांच्यासोबत गारवाची गाणी अहाहा काय सुंदर मिलाफ घडून येतो.  पाऊस बरसात असला की चिंब भिजावेसे वाटते, जुन्या आठवणी जाग्या होतात, त्यांच्यात मन रमवावेसे वाटते. पाऊस सुरु झाला की जसं आभाळ भरून आलेले असते तसेच मग आपले मनही हळुवार वळण घेत मागे जाते, नोस्टेल्जीक व्हायला होते, अनेक सुखा-दुखाच्या आठवणींची रिमझीम मनात सुरु होते, मग पाण्यात होडी सोडणारे, पाणी-चिखल तुडवत जाणारे बालपण डोळ्यांसमोर तरळते, तर तिच्या वा त्याच्याशी झालेली पहिली नजरानजर, मारलेल्या गप्पा,बाईक राईड आणि मग तुटलेलं वा जुळलेलं नातं, फोन-कॉल्स, चाटींग, या सगळ्या आठवणींनी गहिवरून यायला होतं. तर असा खूप धमाल ऋतू म्हणजे पावसाळा. पावसाला सुरु होतो तेव्हा कॉलेज कॅम्पसही जरा फुलू लागलेले असतात. द...

‘आँधी’ नवीन वाट दाखवणारी

गुलजार. भारतातील प्रभावशाली कवी, पटकथाकार आणि दिग्दर्शक. गुलजारांनी अनेक सुंदर चित्रपटांचे उंची दिग्दर्शन केले, भावस्पर्शी अशा त्या कलाकृती, त्यातली एक म्हणजे “आंधी”. अजून हा चित्रपट डोळ्यांनी अनुभवण्याची संधी आलेली नाही, आयुष्यातल्या अनेक खंतनाऱ्या गोष्टींपैकी ही एक, परंतु मध्यंतरी “आंधी” सिनेमाची पटकथा वाचनात आली, हायसे वाटले. सिनेमा नाही, किमान पटकथा तरी वाचता आली म्हणून. या पटकथेचा अनुवाद वाचताना भारावलो होतो. एकदा वाचून सोडून दिले असे गुलजारांच्या साहित्याबद्दल घडनेच अशक्य ! सतत ते मनात घोळत राहते, आणि काय बोलायचे ते विसरायला होते. यावरचा एक सहज सुचलेला उपाय म्हणजे लिहून काढणे, जे भावले, मनात तरळून राहिले त्या भावनांची मनातून शब्दांशी सांगड घालून देणे, अन कागदावर त्यास मूर्त रूप देणे, आंधी हे असेच मनात घर करून बसलेली मूर्तीच जणू. आंधी- गुलजार, अनुवाद विजय पाडळकर या पुस्तकात सर्वप्रथम पान उलटताच गुलजार यांनी केलेली प्रस्तावना आपल्यासमोर येते. या दोन पानांच्या प्रस्तावनेतच गुलजार मनात पकड करून बसतात, पटकथा लिहिण्यामागचा त्यांचा हेतू स्पष्ट करताना अगदी निर्मळ, तरल शब्दांतून तो स्पष्ट...

कुटुंबाबद्दल

छोट्या छोट्या गोष्टीतच सुख  असते असे मानणारे फार लोक आहेत. मात्र यांची सुखाची , प्रेमाची व्याख्या कोणत्या मानसशास्त्राला मानणारी आहे हेच कळत नाही मुळी. बरं अशा लोकांचा आनंदच इवलासा असल्याने मग इवली जरी जबाबदारी , विवंचना , चिंता अंगावर पडली मग रुई पण अशा लोकांना पर्वत भासते. आपल्या भारतात फार पूर्वीपासूनच कुटुंबव्यवस्था चालत आलेली आहे , जे रूढार्थाने चालत येते त्यालाच समाज आदर्श ठरवतो , आणि मग पिढीदरपिढी हे आदर्श मुल्ये स्वीकारली जातात. परंतु काही.... काही काय प्रत्येकच वेळेस वेगवेगळ्या कुटुंबात विभिन्न सामाजिक , समृद्धी , परिस्थिती , विभिन्न झाल्याने  वातावरणाचा परिणाम आयुष्यात पुढे प्रवास करताना जाणवतो दोन कुटुंबात नवीन प्रस्थापित होणारे संबंध , त्यांच्यात घडणारे नवीन नात्यांचे बदल दोन्ही कुटुंबांना जरी सामान धाग्यात बांधत असले तरीही प्रत्येक कुटुंब आणि त्यातील व्यक्तींनी आपापल्या परीने  जीवन पाहिल्याने समोरील कुटुंबाकडून असलेल्या स्वाभाविक अपेक्षा तितक्याच स्वाभाविकपणे फोल ठरतात. कधी कधी एकमेकांतील कौटुंबिक संबंधतेच्या आधारावारचे ,  पारंपारिक, वृद्धिंगत निकष लक्षा...

असतंच असे नाही

प्रेम कविता करणाऱ्याचे ' प्रेमाशी ' विरह रस पाजनाऱ्याचे ' विरहाशी ' सावली देणाऱ्या झाडाला तोडले म्हणून झाडांवर कविता करणाऱ्या ' सामाजिक कवीचे ' झाडांशी बारबालांचे डान्सशी भीक मागत्या चिमुकल्यांचे ' पैसाशी ' वाचणाऱ्याचं लिहिणाऱ्याशी तर डोळ्यांशी हलकीशी उघडझाप तू करताना , माझ्या हृदयाच्या वाढलेल्या ' धडधडीशी ' दरवेळी एक वेगळ नातं असतंच असे नाही " भाकरी भाजणाऱ्या हाताचा गंध आणि कष्ट उपसलेल्या घामाचा थेंब याचं मात्र नातं असतं चिरकाळाचं बाकी मग शेतकऱ्याचे आणि सुखाचेही चिरकाळ नातं असतंच असे नाही © विशू

विराणी

इमेज
तुझावर चांदणे हे भाळले, होते कितीदा  सखे तू मोगर्याला माळले होते कितीदा कसा प्रेमात भिजलो चिंबलेल्या  सांजवेळी सकाळी पावसाला टाळले होते कितीदा वळूनी पाहता पुन्हा दिलाला बहर आला  जरी विरहात त्याला जाळले होते कितीदा तुझ्या डोळ्यांतल्या रे तारकांना, भूलताना असे रे स्वप्न माझे गाळले होते कितीदा विराणी एकटी होती उभी घाटावरी या  नदीशी भेटणे तू पाळले होते कितीदा विशू

मुंबई

इमेज
लगालगा  लगागागा लगालगा लगागागा(ज्युलियन बहर) मुंबई कधी कधी असे घडते घडू नये असे घडते हसू खुलून ओठी पण... हसूत दुख रे लपते......\\धृ\\ अबोलसे वळण घेते अवचित जिंदगी अपुली मनात उमटल्या शल्यास, बोल मौन का फुटते कठोर वेदना अलवार टोचती फुलांवरल्या दवात ओघळूनी थेंब मोतिया मनी सलते हसू खुलून ओठी .......................................\\१\\ मिटून घेतले डोळे मिटून मन कसे घेवू थमून श्वास जातोच साठवण न ती थमते दिसून येत नाही चेहर्यात, माणसे शोधा सपाट चेहर्यावरती सुसाटशी गती दिसते हसू खुलून ओठी .................................\\२\\ असे तसे कधी घडते तसे बरे कधी घडते जुळून एक गाठीशी तुटून ही बया जुळते........................\\धृ२\\  विशू