पोस्ट्स

विशेष वाचनीय

“म्युच्युअल फंडातून करोडपती होता येतं? जाणून घ्या खरं Wealth Management!”

इमेज
म्युच्युअल फंडातून Wealth Management शक्य आहे का? हो—आणि कसं? “तुम्ही पैसे साठवताय… की खरोखर वाढवताय? आज घेतलेला छोटा गुंतवणुकीचा निर्णय उद्या तुमचं संपूर्ण आर्थिक भविष्य बदलू शकतो.” “मी, विशाल लोणारी (NISM CERTIFIED) – VHN FINSERV च्या माध्यमातून गुंतवणूकदारांना योग्य मार्गदर्शन करत आहे.” मानवी जीवन शतकानुशतके बदलत गेले आहे. उत्क्रांत आणि आधुनिक होत चालले आहे. जगण्यात बदल होत गेले तशा मानवाच्या गरजाही बदलत चालल्या आहेत. गरजा बदलल्यामुळे खर्च आणि संपत्ती दोन्हींमध्येही वाढ करणे हीच मोठी मानवी गरज बनली आहे. त्यामुळे आता संपत्ती निर्माण करावयाची झाल्यास नव्या जमान्याच्या नव्या जोमाने ती निर्माण करावी लागणार आहे. त्यासाठी एक ताकदवान माध्यम म्हणून Mutual Fund आपल्या समोर येत आहे. आजच्या काळात म्युच्युअल फंडामध्ये एवढी ताकद आहे की, तुमचे बदलतं जीवनमान सुरू राहताना महागाईसोबत लढाई करताना Wealth Management करण्यात प्रभावी पर्याय म्हणजे Mutual Fund. VHN FINSERV च्या माध्यमातून आणि विशाल लोणारी ( NISM CERTIFIED) यांच्या मार्गदर्शनात म्युच्युअल फंडात योग्य पोर्टफोलिओ तयार करून श्रीमंतीसह ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

इंदीरा संत.

पुस्तकांतली खूण कराया दिले एकदा पीस पांढरे; पिसाहुनि सुकुमार कांहिसे देतां घेतां त्यांत थरारे. मेजावरचे वजन छानसे म्हणुन दिला नाजूक शिंपला; देतां घेतां उमटे कांही मिना तयाचा त्यावर जडला. असेच कांही द्यावे घ्यावे दिला एकदा ताजा मरवा; देतां घेतां त्यातं मिसळला गंध मनांतिल त्याहुन हिरवा. इंदीरा संत.
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

सुधीर मोघे

दाटून आलेल्या संध्याकाळी अवचित सोनेरी ऊन पडतं तसंच काहीसं पाऊल न वाजवता आपल्या आयुष्यात प्रेम येतं शोधून कधी सापडत नाही मागून कधीच मिळत नाही वादळ वेडं घुसतं तेव्हा टाळू म्हणून टळत नाही आकाश, पाणी, तारे-वारे सारे सारे ताजे होतात वर्षांच्या विटलेल्या मनाला आवेगांचे तुरे फुटतात संभ्रम, स्वप्नं, तळमळ-सांत्वन किती किती तर्‍हा असतात सारय़ा सारख्याच जीवघेण्या आणि खोल जिव्हारी ठसतात प्रेमाच्या सफ़ल-विफ़लतेला खरतरं काहीच महत्व नसतं इथल्या जय-पराजयात एकच गहिरं सार्थक असतं मात्र ते भोगण्यासाठी एक उसळणारं मन लागतं खुळ्या सोनेरी उन्हासारखं आयुष्यात प्रेम यावं लागतं
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

कुसुमाग्रज

कुसुमाग्रज - थेंब महासागराचं चरित्र मला माहीत आहे माहीत आहे त्याची महतीही, पण मी राहतो आहे फुलाच्या पाकळीवर अवकाशातून उतरलेल्या दहिवराच्या एका लहानशा थेंबामध्ये; मला माहीत आहे हेही की जगातील सार्‍या थेंबांवर अंतिम मालकी आहे महासागराची, आणि तरीही माझी बांधीलकी पृथ्वीला वेढणार्‍या त्या सीमाहीन महातत्त्वाशी नाही, ती आहे -- माझ्याच अस्तित्वाने ओथंबलेल्या स्फटिकाच्या या थेंबाशी; कारण -- माझी बांधीलकी ज्ञानाची नाही आहे फक्त प्रेमाची.
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

सौमित्र

----- सौमित्र (किशोर कदम) जगावयास तेव्हा खरा अर्थ होता, निरर्थास अर्थ भेटायचे, जगावयास तेव्हा खरा अर्थ होता, निरर्थास अर्थ भेटायचे, मना सारखा अर्थ लागायचे, अन मना सारखे शब्द ही यायचे. नदी सागराचे किनारे कधी ही मुक्याने किती वेळ बोलायचे, नदी सागराचे किनारे कधी ही मुक्याने किती वेळ बोलायचे, निघोनी घरी शेवटी जात असता वळूनी कितीदा तरी पाहायचे. उदासी जरासी गुलाबीच होती गुलाबातही दुख दाटायचे उदासी जरासी गुलाबीच होती गुलाबातही दुख दाटायचे जरा एक तारा कुठेही निखळता नभाला किती खिन्न वाटायचे असे ही दिवसकी उन्हाच्या झळानी जुने पावसाळे नवे व्हायचे, असे ही दिवसकी उन्हाच्या झळानी जुने पावसाळे नवे व्हायचे, रुतून रुतुनी जरा भागले की नव्याने जुने झाड उगवायचे, मनाचा किती खोल काळोख होता, किती काजवे त्यात चमकायचे, मनाचा किती खोल काळोख होता, किती काजवे त्यात चमकायचे, मना भोवती चंद्र नव्हता तरीही मनाला किती शुभ्र वाटायचे. आता सांझ वेळी निघोनी घरातून दिशाहीन होऊनी चालायचे, आता सांझ वेळी निघोनी घरातून दिशाहीन होऊनी चालायचे, आता पावलेही दुखू लागले की जरा मीच त्यांना उरी घ्यायचे. जगावयास तेव्हा खरा अर्थ होता, न...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

cortsey: marathiworld.com

गझलच्या उजेडात गझलविषयी गझल म्हणजे काय? कवितेची व्याख्या करणं जसं कठीण तसंच गझलची व्याख्या करणंही कठीण. पण तिची प्रकृती आणि त्या प्रकृतीची वैशिष्टये सांगता येतील असं वाटतं. गझल म्हणजे, - अंतिम ज्ञानाच्या मौनाआधीचं संगीत. गझल म्हणजे, ध्वनींच्या कोलाहलात राहून दूरचे नाद ऐकणं, आणि मग ते इतरांना ऐकवणं. गझल म्हणजे, - मर्म जाणणं. ते जाणलेलं मर्म उलगडून दाखवणं. गझल म्हणजे, ब्रह्मांडाच्या विराट पोकळीत एका केंद्र बिंदुवर स्वत:ला स्थापन करून तल्लीन होत समाधी साधणं. गझल म्हणजे, - आपल्या शरीर आणि आत्म्यासकट एकूणच अस्तित्त्वाचं भिंग करून आसपास, भोवतालच्या विश्वाला निरखणं. गझल आणि शेर: गझल हे केवळ एका काव्यप्रकाराचं नाव नाही, ते एका विशिष्ट विचारशैलीचं नाव आहे. ते विशिष्ट अशा जीवनदृष्टीचं नाव आहे. ते एका तिरकस प्रकृतीचं नाव आहे. अशी प्रकृती जिला पठडी मान्य नाही, जिला चाकोरी मान्य नाही, जिला दुनियेची दुनियादारी आणि तिची दंडेली मान्य नाही. गझल म्हणजे, अशी प्रकृती जी कालसंगिनी आहे. तिचं एक पाऊल वर्तमानाच्या डोक्यावर असतं तर, दुसरं भविष्याच्या. गझल ही अशी प्रकृती आहे, जिला इति...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

courtsey: unique features

‘’मुंबई दिनांक’, ‘सिंहासन’ किंवा ‘त्रिशंकू’ या अधिक ’माहीत असलेल्या पुस्तकांवर लिहिण्याची संपादकांची अपेक्षा असली, तरी या लेखात लिहायचं आहे ते ‘’मुखवटा’ या 1999 साली प्रसिद्ध झालेल्या कादंबरीबद्दल. खरं म्हणजे ‘’मुखवटा’ची (पृ. 554) आतापर्यंत चार पुनर्मुद्रण झाली आहेत, पण ती या इतर कादंब-याइतकी चर्चिली गेली नाहीत त्यास काही कारणं असावीत. वरील पहिल्या दोन कादंब-या मराठी वाचनसंस्कृती ऐन भरात असताना प्रसिद्ध झाल्या आणि त्यांचे विषयही मराठी कादंबरीसाठी नवीनच. ’मुखवटा’ आली तेव्हा संगणकीय-डिजिटल क्रांतीचा ब-यापैकी प्रसार होऊन तरुणांचं वाचनावरून लक्ष उडू लागलं होतं. त्याचं धक्का देणारं प्रत्यंतर आलं. एक-दोन महत्त्वाचे अपवाद वगळता प्रतिष्ठित नियतकालिकांनी कादंबरीकडे दुर्लक्ष केलं. जाणकार समीक्षकांनी तेव्हा आणि नंतरही कधी दखल घेतली नाही. वाचकांच्या पत्रांचा मात्र समाधानकारक प्रतिसाद होता. पत्रं येत ती कार्डावर किंवा इनलँडवर नव्हे तर 8-10 पानी. इंटरनेट सुलभ झालं तेव्हा प्रतिसाद वाढला. इथे ही कादंबरी निवडण्याचं हे कारण नव्हे. मला स्वत:ला आणि ज्यांना मानतो अशा पुष्कळ वाचकांना ’मुखवटा’ अनेक कारणांनी ...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा

पब आणि मराठी संस्कृती.

  नाशिकसारख्या छोट्या शहरात कॉलेज रोड, गंगापूररोडवर तरुण-तरुणींचा धिंगाना रात्रभर सुरु असतो.   मेट्रो-सिटीज म्हणून नावारूपाला आलेल्या मुंबई-पुणे शहरात याचे प्रमाण अफाट आहे. वास्तविक पाहता आपल्या महाराष्ट्रात ‘सांस्कृतिक स्थित्यंतर’ किंवा ‘पाश्चिमात्य अनुकरणाचा’ पाया हा याच मेट्रो सिटीजमध्ये रोवला जातोय. का ?   आपल्या मराठमोळ्या संस्कृतीतही नृत्य, गायन या कला तुम्हाला करमणूक करवून देण्यासाठी समृद्ध आहेतच. मनोरंजन करू शकतीलच परंतु त्यातून   विचार विनिमय आणि   प्रबोधन करू शकतील असे कित्येक लोककलेचे प्रकार मराठी संस्कृतीत रुजलेले आहेत,(इतर भाषिक संस्कृतीतही आहेत, पण मला ज्यांची पूर्ण माहिती आहे त्याबद्दल मी सांगतो) जसे की भारुड, कीर्तन, अभंग, भजन, लोकगीते, लोकसंगीत आणि नृत्य, जागरण-गोंधळ   त्यांना   जोपासून, विकसित करून, जतन- संवर्धन करून आपली अस्मिता टिकवून पुढच्या पिढीस देणे हे मी   महाराष्ट्रीय किंवा जय भवानी-जय शिवाजी अशी हरोळी   देणाऱ्या, नुसताच मराठीपणाचा   टेंभा मिरवणाऱ्या प्रत्येक कलंदराचे आदिकर्तव्य होते. मात्र,   मराठी/ भारती...
टिप्पणी पोस्ट करा
अधिक वाचा